My memmory and specially time...

เมื่อไหร่  เมื่อใด

จะได้เจอคนที่รัก  เราจริงซะที

เมื่อใดที่เวลาอันเงียบเหงา ฉันก็รู้สึกอ่อนไหวทุกที

และทุกๆครั้งก็อดคิดไม่ได้ว่าถ้ามีเธออยู่ตรงนี้ ฉันจะไม่รู้สึกเช่นนั้นเลย

มันคงเป็นได้แค่ความคิดที่อยู่คู่กับฉันคนเดียว ความรู้สึกมันช่างดื้อรั้น

ดิ้นรนที่จะคิดถึง คิดถึง คิดถึง....เหลือเกิน

...เป็นเราอีกแล้วที่ต้องยอม

...ยอมให้เธอเดินจากไปแต่โดยดี  ทั้งที่ตัวเองเจ็บเจียนตาย

...ยอมให้คนอื่นคิดว่าเราผิดที่เดินจากมา ทั้งๆๆที่เธอเองที่เดินจากไป

...ยอมร้องไห้อยู่เพียงผู้เดียว โดยที่คนอื่นๆหันไปปลอบโยนเธอ

...ยอมตัดใจ ทั้งๆที่ยังรักอยู่มากมาย

...ยอมให้เธอมีใครใหม่ทั้งๆ ที่ตรงนั้นฉันเคยอยู่เป็นที่หนึ่ง

...แล้ววันนี้

...ทำไมฉันต้องยอม

...ยอมให้เธอกลับมา ทั้งๆที่ฉันตัดใจจากเธอได้แล้ว

...ยอมทำไม ??

...มันช้าไปแล้ว 

 .....เมื่อไหร่เธอจะกลับมา กลับมาซักที

 .....กลับมาอยู่ตรงนี้

.....ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะทำให้ฉันลืมเธอ   ไม่มีจริงๆๆ

.....

..เหตุผลที่เธอจากลา พร้อมน้ำตาที่มันไหล

เสียใจอยากบอกว่าฉันเสีย กลับมาได้ไหม

กลับมาหาฉัน มันสั่นไปทั้งกายและใจ มันอ่อนไหวไปทั้งตัว

เริ่มกลัว เริ่มกลัวความเหงา

ใครกำหนดให้ฉันต้องเจอ ต้องเจอเรื่องเลวร้ายอย่างนี้

บอกฉันที ว่าฉันผิดอะไร ผิดยังไง

ผิดมากไหม หรือการที่รักเธอ ห่วงเธอ

มันทำให้เธอลำบากใจ ให้เธออึดอัดใจ

ฉันทำไม่ได้ ฉันรักเธอน้อยลงไม่ได้ มันมากขึ้นๆ ทุกวัน

**ถ้าจะให้ฉันรักเธอน้อยลง แล้วเธอจะกลับมา

ฉันคิดว่าเธอไปซะดีกว่า เพราะฉันไม่มีทางรักเธอน้อยลง....

+-+++ ว่าง

... ว่างเปล่า เพราะที่เดิมตรงนี้ไม่มีเรา

..ว่างเว้น เพราะฉันไม่อยากราวี

...ว่างๆ ปล่อยใจให้ปลอดโปร่งไม่คิดเรื่องเธอ

..ว่างไว้ เพราะไม่อยากให้ตรงนี้มีใคร ให้ใจต้องปวดร้าวอีกซ้ำๆ

....................

.....ในวันที่น้ำตาเริ่มไหล

.....ฉันจะมีใครอยู่ข้างๆ

....ถ้าเธอบอกกันตั้งแต่วินาทีแรก...

..มันจะไม่มีวันที่ฉันต้องร้องไห้

......มันยากมากมายแค่ไหน  กับการที่จะคบกับฉัน  ....

มันจะไม่ยากเลย  ถ้าเธอบอกฉันว่าเธอยังไม่  พร้อมม

...ถ้าจะคบกันแค่เพียงเพราะอยากจะมีใครสักคน  มันน่าน้อยใจนะ  ที่ต้องเป็นแค่คนที่มาเติมเมในวันที่เธอขาด  และก็คงหมดความหมายในวันที่เธอเต็ม

.....ถ้าฉันคือส่วนเกินของเธอ

...มันก็ไม่มีความจำเป็นเลยที่จะฝืนใจคบกันไป  พร้อมกับความไม่เข้าใจ  มันยากมากที่ฉันจะเข้าใจ  เพราะในความรู้สึกที่ได้รับรู้อยู่ทุกวัน  คือฉันไม่เคยถูกใจเธอ

พยายามเท่าไหร่  ฉันก็คิดว่ามันไม่มีประโยชน์อีกต่อไป  ในเมื่อเธอไม่เคยสนใจที่จะรับฟังกันเลย.......

....จะต้องเสียใจอีกกี่ครั้งหนกัน ฉันถึงจะพบเจอความสุข  ความสุขที่อยู่กับฉันไปนานๆ.....ใครสักคนที่เข้าใจ

... ไม่อยาก เสียใจ  ไม่อยากต้องร้องไห้  ไม่อยากฝืนใจ  ไม่อยากให้ใครฝืนใจเหมือนกัน

...........................................เลิกกันได้ไหม  นี่เธอพยายามแล้วใช่ไหม  ฉันไม่อยากทำให้เธอต้องลำบากอีกแล้ว

.....ความห่างไกลเท่านั้น  ที่จะทำให้ฉันลืม เธอ   ฉันจะไปเอง  ไปให้ไกลจากเธอ........ลาก่อนความเสียใจ

....มันเป็นความบังเอิญหรือยังไง

 ที่ฉันต้องมาเจออะไร อย่างงี้ **หรือเป็นเพราะหัวใจดวงนี้ที่มันไม่เคยเข้มแข็งพอ

....พอที่จะลืมใครสักคน

...จนทำให้วันนี้มันต้องเลือก เลือกใครสักคน เลือกคนที่จะอยู่กับเราไปตลอดชีวิต --แค่คนเดียว--

....มันคงจะเป็นเรื่องที่ง่ายสำหรับใครหลายๆคน คงต้องเลือกคนที่ดีที่สุดหรือคนที่รักเรา 

..แต่ฉันตอนนี้ทำไม่ได้ ยอมรับว่าหัวใจมีใครอยู่สองคน ฉันก็ไม่ชอบให้ใจเป็นอย่างงี้เลย ฉันต้องเลือกใช่ไหม?

...คนนึงเป็นคนที่ฉันรักมากรู้จักกันมานาน เค้าเป็นคนที่ดี แต่เค้ากับฉันจะต้องอยู่ไกลกันเหลือเกิน และฉันไม่

เคยลืมเค้าได้สักที ถึงจะมีคนที่ดีดีเข้ามาทายทัก แต่ฉันก็ไม่อาจลืมคนคนนี้ได้เลย

....อีกคนถึงเค้าจะเพิ่งเข้ามาในชีวิตได้ไม่นาน แต่เค้าก็ทำให้ฉันยิ้มได้เวลาที่เหงา และเค้าก็ทำเพื่อฉันทุกอย่าง

เค้าก็เป็นคนดีที่สุดเช่นกัน เค้าทำให้ฉันสัมผัสถึงความจริงใจที่มีให้กับฉันได้

...ถ้าฉันเลือกไม่ได้ ฉันขอเก็บอีกคนไว้ในความทรงจำ แต่อีกคนเธอคือคนที่มีตัวตนสำหรับฉัน จะได้ไหม?

..............เธอจะยอมรับมันไหม?        ตอบฉันที..................

http://www.pattani1.go.th/education/class2/it2/frame/ptt1.htm

http://ict.moph.go.th/elearning/It_learning/ppt.htm